Santiago Gómez Tato. Obra reunida

Os relatos de De la tierra meiga (1924), de Céltiga (1924) e mais as narracións soltas que acaso integrasen o volume inédito Enxebre (1924-28) ambiéntanse nos concellos de Cerdedo (Pontevedra) e Santa Comba (A Coruña) ou nunha utopía rural tecida con fíos de ambas as dúas madeixas vitais. Nos textos de Gómez Tato apréciase unha celebración nostálxica da natureza e da paisaxe, do carácter da xente rural e dos costumes e tradicións, en contraste coa crítica acerba do caciquismo, bosquexado como un obsceno aquelarre de personaxes grotescos. Introdución e notas de Calros Solla.