Pois eu

Esta proposta metateatral artella diferentes tramas que, con gran sentido rítmico, remiten dende ao fantástico nos ecos da tradición artúrica, ata a unha sutil sátira política. A inclusión do tema da identidade de xénero foxe de didactismos e intégrase no conflito de maneira transversal. Destaca a vontade de que resoe a lingua medieval nalgúns diálogos, os referentes á cultura popular galega de diferentes épocas e o innegable sentido do humor. O xurado destacou en Pois eu! a calidade da escrita dramática, na que os monicreques son os verdadeiros protagonistas. Con ilustracións de Mateo Alvarellos.